Twee bureaus naast elkaar leggen lukt alleen als je beide kolommen met dezelfde bron vult. Doe je dat niet, dan vergelijk je hun verkoopverhalen, en dan wint het bureau met de beste verteller.
Vul beide kolommen uit dezelfde bron
Uit de jaarrekening (gratis, vergelijkbaar, en niemand heeft ze zelf ingevuld): EBITDA-marge op brutomarge, brutomarge per voltijdse medewerker, de trend over drie jaar, en het eigen vermogen. Op de factsheets van IKAg staan die vier per bureau uitgerekend, met de mediaan van de markt ernaast, zodat je meteen ziet aan welke kant van de drempel iemand valt.
Uit hun voorstel, mits je exact dezelfde vraag stelde: de scope in eenheden werk, wie het uitvoert, en de prijs. Twee offertes op een verschillende briefing zijn onvergelijkbaar, hoe netjes ze er ook uitzien.
Uit het gesprek: wie er dagelijks werkt, hoe lang die mensen er al zijn, en wat het aandeel van hun grootste klant is.
Wat je nooit naast elkaar kan leggen
Twee presentaties. De ene had drie weken en een team van vijf, de andere twee weken en een team van drie; de ene kreeg je vraag mondeling en de andere schriftelijk. Presentatiekwaliteit meet je ongewild altijd mee, en ze weegt in de praktijk zwaarder dan iemand toegeeft. Het enige tegengif is een rooster dat je vooraf hebt vastgelegd.
De vergelijking die niets waard is
Het uurtarief. Twee bureaus met hetzelfde tarief kunnen op dezelfde offerteregel een factor acht verschillen in hoeveelheid werk. Vergelijk dus prijs per eenheid werk, niet prijs per uur. Zie wat een normaal uurtarief is.
Een detail dat het verschil maakt
Kijk of ze aan dezelfde groep hangen. Twee kandidaten uit één holding is geen fout, maar het betekent dat je vergelijking minder onafhankelijk is dan ze lijkt. Op de factsheets staat per bureau de groep, met een overzicht per groep.
Verder: welke criteria je gebruikt en hoe je pitchpresentaties eerlijk beoordeelt.